3 günlük dünyamis gibi yasa

19:56 Esra Inceöz 0 Comments


  
Günün, her sabah gözlerini actiginda baslar. Yeni bir sans verilir sana. Aslinda hayat bir celisme. Bi yandan "neyi ciddiye alcaksin su üc günlük dünyada" diyip ve sonra "hayat seni nerden nereye götürür" deriz. Hadi diyelim hayat gercekten 3 günlük olsaydi. Kiminle zamaninizi gecirirdiniz? 

Hayat bazileri icin...
calisip para kazanmak...
karyer sahibi olmak..
aile kurmak..
huzuru bulmakdir..

Ama bütün bunlari düsünürken herzaman birseyi unutuyoruz: kiymeti bilmek.

Her sabah uyanip gözlerimizi aciyoruz. Ve herzaman daha iyisini isteme hastaligina yakalaniyoruz. 

Peki soruyorum simdi... bir insana deger vermek iyi mi kötü mü?? Ben birini sevdigimde elbet oda bilsin isterim. Mesela askda. Karsindakine deger verdigini belli etmek istersin ya hani. Bilsin diye. Nekadar kiymetli oldugunu. Hep onunla ilgilenmek istedigimi, gözlerim ondan baskasini görmedigini veya deli gibi kiskandigimi.. O üzülünce sende üzülürsün. O gülünce sende mutlu olursun ya hani. Iste o kiymeti diyorum ben. Neden hep tek tarafli oluyor genelde böyle seyler?? Veya hic yerini bulmuyor. Cünkü biz herzaman daha iyisine bakariz. Halbuki hic bir insan mükemmel degildir. Birisi önemsiyorken, sen saygi duymiyorsun. O insan birgün deger vermeyi birakip giderse ozaman anlariz. Ve is isden gecmis olur. 

Hergün uyandiginda: "3 günüm var" diye uyan. Öyle harca zamanini. Kiymeti bil.


"Herkez ayni hayatta,
kendini birsey sanma!"

0 Kommentare: